آدما یه وقتایی دلتو میشکنن،

یه وقتایی همهی باوراتو خراب میکنن.

اولیه شاید یکم خاک بشینه روش بشه بعدش یه کاریش کرد.

ولی دومی رو هیچکاری نمیشه کرد.

هیچوقت باورای کسیو خراب نکنید.

شاید بعدش دیگه هیچوقت نتونه هیچکس و هیچ چیز رو باور کنه.

برای من ماجرای مردی را نقل کردند.

که دوستش به زندان افتاده بود و او شب ها بر کف اتاق می خوابید.

تا از آسایشی لذت نبرد که دوستش از آن محروم شده باشد.

چه کسی؟! چه کسی برای ما بر روی زمین خواهد خوابید؟!

آلبر كامو

نگاهم کرد و گفت: « میدانی رنج تو از چیست؟ تو به آنچه نباید، بسیار میاندیشی.»